Żelazo w żelazokrzemie otrzymuje się z wiórów stalowych dodawanych do wsadu piecowego. Zgodnie ze standardami jakości żelazokrzemu, w procesie wytapiania można stosować wyłącznie standardowe wióry ze stali węglowej. Dodawanie wiórów ze stali stopowej, w tym stali nierdzewnej, stali wysokochromowej i stali wysokomanganowej, jest niedozwolone. Zatem wytapianie żelazokrzemu przy użyciu wiórów ze stali stopowej nieuchronnie doprowadzi do powstania odpadów. Ponadto stosowanie złomu żelaznego jest zabronione ze względu na wysoką zawartość fosforu. Do wytapiania żelazokrzemu nie wolno używać wiórów metali nieżelaznych, takich jak miedź i aluminium. Aby zachować jakość produktu końcowego, w procesie wytapiania można stosować wyłącznie wióry stalowe ze zwykłej stali węglowej.
Nie należy stosować wiórów stalowych o dużym stopniu zanieczyszczenia rdzą, ponieważ prowadzi to do wzrostu zanieczyszczeń i utrudnia kontrolę zawartości żelaza w procesie wytapiania. Ponadto wióry stalowe o dużym stopniu zanieczyszczenia rdzą mają obniżoną wytrzymałość i znaczną ilość proszku, co może niekorzystnie wpływać na przepuszczalność powietrza z powierzchni materiału po jego wprowadzeniu do pieca. W związku z tym zawartość żelaza w wiórach stalowych powinna przekraczać 95%, powierzchnia powinna być czysta i nie powinno być żadnych znaczących zanieczyszczeń.
Ważne jest, aby długość wiórów stalowych nie była nadmierna, aby zapobiec nierównomiernemu wymieszaniu i zablokowaniu rury zasilającej. Długie wióry stalowe mogą również powodować nierównomierne obciążenie materiału pieca, co może mieć wpływ na niezrównoważenie obciążenia trójfazowego. Dlatego zaleca się określenie, że długość wiórów stalowych nie powinna przekraczać 100 milimetrów.
