Przemysł stalowy odpowiada za około 90% światowego zużycia wanadu. Żelazanad stosuje się w konwencjonalnej stali niskostopowej w celu rozdrobnienia ziarna, zwiększenia wytrzymałości stali i ograniczenia efektów starzenia. W stopowej stali konstrukcyjnej rozdrobnienie ziarna zwiększa wytrzymałość i udarność stali. Zastosowanie wanadu w połączeniu z chromem lub manganem w stali sprężynowej zwiększa granicę sprężystości stali i poprawia jakość stali. W stali narzędziowej głównym celem jest udoskonalenie struktury i wielkości ziaren stali, poprawa stabilności odpuszczania, wzmocnienie efektu wtórnego hartowania i poprawa odporności na zużycie.
Dodatkowo żelazowanad utwardza materiał, zwiększając jego odporność na zużycie i wydłużając żywotność narzędzia. Żelazonad odgrywa również użyteczną rolę w stalach żaroodpornych i wodoroodpornych. Dodatek wanadu do żeliwa sprzyja tworzeniu się perlitu poprzez powstawanie węglików, stabilizuje cementyt, a kształt cząstek grafitu staje się drobny i jednolity, udoskonalając wielkość ziaren osnowy, zwiększając w ten sposób twardość, wytrzymałość na rozciąganie i odporność na zużycie castingu.